امروز : جمعه, ۲۶ تیر , ۱۴۰۵
تشدید تنش در دریای سیاه، صادرات جهانی غلات را با خطر مواجه میکند. چنانکه از ۲۲ دسامبر با موج اولین حملات روسیه قیمتهای جهانی غلات و دانههای روغنی در معاملات آتی افزایش یافت.
جاهطلبی بلندمدت امارات متحده عربی نه تنها خودکفایی در زمینه مواد غذایی با کشت فراسرزمینی است، بلکه تبدیل شدن به یک قطب مرکزی در سیستم تجارت مواد غذایی کشاورزی در خاورمیانه نیز محسوب میشود.
یک تحلیلگر بخش کشاورزی با اشاره به برنامه خودکفایی غلات چین نوشت،یکی از نگرانیهای رهبران چین تحریم غلات توسط صادرکنندگان اصلی جهان است که ازآن به عنوان یک سلاح سیاسی علیه آنها استفاده کنند.
یک تحلیلگر مسائل توسعهای کشاورزی نوشت، جهادکشاورزی باید ازطریق رویکردهای جامع ویکپارچه به مقابله با پیوند تغییرات اقلیمی،تورم قیمت موادغذایی،فقر پرداخته و به تأمین امنیت غذایی کشور کمک کند.
یک تحلیلگر مسائل توسعهای کشاورزی نوشت، در آینده، تغییرات اقلیمی میتواند شوکهای دمایی جهانی را مکررتر و شدیدتر کند. این امر میتواند منجر به نوسانات بیشتر قیمتها شده و به تورم بینجامد.
تغییرات اقلیمی نرخ تورم مواد غذایی و فقر را به یک تعامل پیچیده تبدیل کرده که پیشبینی میشود تا سال ۲۰۵۰ میلادی نرخ تورم مواد غذایی را ۵۰ تا ۱۲۰ درصد افزایش دهد و سطح گرسنگی را تشدید کند.
ایران باید در تأمین امنیت غذایی و واکنش به تنشهای منطقهای چابک باشد، تحولات را از نزدیک رصد کند و مسیرهای جایگزین یا استراتژیهای تأمین را برای کاهش اختلالات احتمالی در نظر بگیرند.
برخی غولهای حوزه کشاورزی در سالهای اخیر، با افزایش شدید قیمت مواد غذایی، سودهای بیسابقهای کسب کردهاند. این نشان میدهد چگونه سرمایهداری تهاجمی مستقیماً از بحران جهانی غذا سود میبرد.
صنعت کشاورزی با روند فعلی به موازات تحریمها، تنشهای ژئوپلیتیکی، رویدادهای شدید اقلیمی و تغییرات مکرر سیاستهای تجاری، زنجیره تأمین غذا را بیشتر تغییر و ریسکهای فنی- مالی را افزایش میدهد.
حدود ۳۰سال پیش لستر آر. براون سوال کلیدی «چه کسی چین را تغذیه خواهد کرد» را مطرح کرد. طی این ۳دهه، دولت چین پیوسته تضمین امنیت غذایی را به عنوان وظیفه مهم سیاسی خود در اولویت قرار داده است.
دولت چین به عنوان پایه و اساس صنایع فناوری پیشرفته در ابتدا اهداف و موتور پیشران صنعتی را تعیین و سپس بودجه دولتی را به سمت خودکفایی با نظارتهای مستمر هدایت میکند.
مطالعات روی محصولات تراریخته موجود در بازار هیچگونه خطر عمدهای برای سلامت انسان را نشان نمیدهند اما ضرورت دارد این مواد غذایی برچسبگذاری شوند تا مصرفکنندگان قدرت انتخاب داشته باشد.
بیوتکنولوژی به تضمین غذا برای سیارهای که دائماً در حال تغییر است، کمک میکند. در سال ۲۰۲۵ میلادی محصولات تراریخته مانند سویا، ذرت، پنبه و کانولا به شکل گسترده مورد استفاده قرار گرفتهاند.
چین یکی از نخستین کشورهایی است که محصولات تراریخته را رشد داد و تولید کرد. دولت چین توسعه بیوتکنولوژی مدرن را به عنوان یک جنبه مهم از سیاستهای علمی و کشاورزی خویش در نظر گرفته است.
برخی از متخصصان معتقدند که رشد بیشتر محصولات تراریخته مانند گندم میتواند منجر به کاهش بیش از ۷ درصدی انتشار گازهای گلخانهای و نیز کاهش جنگلزدایی در کشاورزی شود.
تغییرات اقلیمی و جمعیت رو به رشد، تامین امنیت غذایی را در جهان دشوار کرده است. در این راستا محصولات تراریخته و افزایش تیراژ تولید، کشورها را ناگزیر به پذیرش این محصولات میکند.